Recenzja na łamach miesięcznika znak

W listopadzie 2019 r. ukazała się na łamach miesięcznika „Znak” recenzja monografii „Kol isze” oraz antologii „Moje dzika koza”. Autorką recenzji jest Aleksandra Grzemska.

W recenzji czytamy m.in. Rzadko się zdarza, że wydanie monografii naukowej i antologii poetyckiej jest długo wyczekiwanym oraz przełomowym wydarzeniem w świecie literatury i nauki. Ale raz na jakiś czas takie przypadki mają miejsce, a potwierdzają to wydane niemal jednocześnie: monografia Joanny Lisek Kol isze – głos kobiet w poezji jidysz (od XVI w. do 1939 r.) oraz Moja dzika koza. Antologia poetek jidysz w wyborze i opracowaniu Karoliny Szymaniak, Joanny Lisek i Belli Szwarcman-Czarnoty. Te dwa pionierskie tomy, powstałe w ramach jednego długoletniego projektu badawczego, są wobec siebie komplementarne, choć każdy z nich proponuje inne spojrzenie na temat poezji jidysz tworzonej przez kobiety.

Link do recenzji na stronie www

Premiera przedstawienia „Bas kol” inspirowanego książką „Kol isze”

 

6 września 2019 r. odbyła się w Gdańsku w ramach Festiwalu Zbliżenia premiera przedstawienia „Bas kol”, opartego na tekstach poetek jidysz. Inspiracją do stworzenia spektaklu była książka „Kol isze – głos kobiet w poezji jidysz”.
scenariusz i scenografia – Jakub Skrzypczak; reżyseria – Marek Brand, muzyka – Jan Ignacy Wiśniewski, występują – Ewelina Damps, Izabela Terek-Jopkiewicz
W opisie spektaklu czytamy:
„Spektakl poetycki oparty na tekstach poetek żydowskich (pisanych w jidysz i tłumaczonych na j. polski przez kobiety). Ukazuje sieć korelatów pomiędzy kobiecą psychiką, jej uwarunkowaniami społecznymi, kulturowymi, specyficznym sposobem percypowania rzeczywistości – a kobiecym pisarstwem, życiem i obecnością jej podmiotowości twórczej. Poezja żydowskich kobiet pierwszej połowy XX wieku, jest w dużej mierze nakierowana na odkrywanie i badanie własnego fenomenu, przy jednoczesnej konieczności przekraczania barier narzuconych przez system zniewolenia, władzy i dominacji. Wyłania się tutaj specyficzna kategoria Innego. Wykluczenie i przemoc, dotykają Innego ze względu na przynależność narodową, religijną, czy klasową. W kobiecej poezji jidysz, możemy ujrzeć i niemal dotknąć równie bolesnej inność i opisu przemocy wyższego rzędu – przenikającej te wszystkie stratyfikacje pionowo – przemocy wobec Innej”.

Autorka zdjęć: Iwona Wojdowska